Максим Жбанков. Интеллигент как дохлая собака. Заметки на полях книги, которой нет.

Белеет мой парус, такой одинокий…
Юлий Ким (песня из телефильма «12 стульев»)

Вы оцените красоту игры! Там же

«Что здесь делает этот человек?» — чиновная дама из Европейского гуманитарного университета (тогда еще имевшего минскую прописку) грозно сверкала глазами в сторону моего собеседника. «Имейте в виду: от таких помощь нам не нужна!» Дело было накануне волевого закрытия самого европейского из столичных вузов по указке сверху. (more…)

Ганна Кісліцына. Маўчанне як выклік, альбо Споведзь беларускага интэлектуала.

Адзін мой знаёмы, дарослы, меджду протчым, чалавек, падчас выбараў стаў шкрабаць палітычную сімволіку ў ліфце.

А другі, ужо пасля, маляваць карыкатуры і рассылаць іх на розныя сайты.

А трэці садзіцца ў электрычку, бітком набітую пенсіянерамі, і абураецца ўладамі, рызыкуючы, як сведчыць нядаўняя гісторыя белжэдэ, быць пабітым каменнем. Бо вытрымкі пенсіянераў хапае роўна на адзін яго сказ.

Што вымушае гэтых людзей, заўважу, уладкаваных, інтэлігентных і рацыянальных, ісці на гэтыя дробныя і быццам бы нядзейсныя акцыі пратэсту? Безумоўна, клопат пра сябе. Бо, як вядома, сказаў і выратаваў душу. (more…)

ОТ АВТОРА
Это реалистическая книга. Правда, это не соцреализм и даже не критический реализм. Здесь мало фактов, но все упомянутые факты имели место. Причем совсем недавно — всего лишь 7 лет назад. У нашей молодой нации очень короткая историческая память. (more…)