Сегодня в 14:00 в суде Московского района г. Минска (пр. Правды, 27) состоится рассмотрение дела Светланы Мацкевич - жены методолога Владимира Мацкевича, который уже 22 день находиться в посте-голодовке. Напомним, что вчера Светлана, вместе с родственниками других голодающих, пыталась попасть на прием к руководству администрации города. Это закончилось вызовом милиции и составлением протокола в отношении Светланы Мацкевич по статье 166 КоАП РБ за «неподчинение законным требованиям работника милиции».
Предисловие
Этот доклад мне приходится писать в то время, когда всего в несколько сотнях метров от моего дома уже который день держат массовый пост-голодовку верующие харизматической церкви «Новая жизнь».
Коротко описать ситуацию можно следующим образом: церковь «Новая жизнь» принадлежит к христианским, т.н. «полноевангельским» или «харизматическим», церквям, отношение к которым неоднозначное: с одной стороны, их относят к евангельским церквям, к реформатам, к протестантам, с другой стороны – к неопятидесятническим (неопротестантским) сектам и неокультам. На данный момент эта зарегистрированная религиозная община является одной из крупнейших в г.Минске. Церковь до 2002 г. не имела своего культового здания, поэтому приобрела на окраине Минска полуразрушенный коровник с целью реконструкции под молитвенное помещение, однако да сегодняшнего дня не получила разрешения на перепрофилирование. Несмотря на это, верующие проводили в помещении молитвенные собрания, которые признавались незаконными по нескольким основаниям (нецелевое использование здание, несанкционированное богослужение) и руковдство церкви подвергалось административным взысканиям. В результате противостояния, Мингорисполкомом было принято решение, по которому церковь лишалась права использования земли и здания за их нецелевое использование, а в результате последующего суда – постановление о принудительной продаже здания, на счёт церкви были перечислены деньги (очевидно заниженная сумма), а церковь обязывалась освободить здание в десятидневный срок, однако верующие отказались это сделать, объявив бессрочный пост-голодовку. (more…)
- Пост-галадоўка сталася значнай падзеяй для Беларусі, чарговым тэстам на салідарнасць для усей грмадзянскай супольнасці. Ці яна прайшла гэты тэст?
Акурат пратэстантызм разам з дыскрымінацыяй беларускай мовы і культуры – гэта два балявыя драматычныя пытанні, два нэрвы беларускага жыцця. Вельмі сымптаматычна, што падзеі разгарнуліся па пытаннях свабоды сумлення. Тады есць шанец, што зменіцца сітуацыя і са свабодай маўлення па-беларуску. Для мяне гэта вельмі пазітыўны досвед, я не схільны быў бы тлумачыць такой пералом выключна напорам, кансалідацыяй і салідарнасцю грамадзянскай супольнасці. Хачу сказать, што Лукашэнка таксама зараз гуляецца у нейкую гульню на уяўную лібералізацыю, мы былі сведкамі мяккіх альбо пазытыўных прысудаў для актывістаў грмадзянскай супольнасці пару апошніх месяцаў. У кожным разе нейкі страх, падсвядомы, інстынктыўны, можа нават жывельны страх перад рэвалюцыяй веравызнаўчай, гэта значыць перад массавымі пратэстамі, есць у паводзінах Праляскоўскага і ягонага боса. Гэта, безумоўна, сведчыць пра тое, што нацыя нейкім чынам патрафіла фармавацца. Гэта быў нейкі прыклад таго, што пакуль нацыя фармуецца (нават не грамадзянская супольнаць, я гэта ацэньваю хутчэй як нацыю), і гэтыя моманты кансэнсусу акрэсліваюцца, не вакол звыклай моўна-культурнай праблематыкі, а вакол больш перэферыйных, хаця не менш сацыяльна важных пытанняў. (more…)
Лидер Общенационального стачечного комитета предпринимателей Республики Беларусь Валерий Левоневский два года отмотал в колонии общего режима за политику. 7 сентября 2004 года Ленинский районный суд Гродно приговорил его к двум годам лишения свободы за «нанесение публичного оскорбления президенту Беларуси». Суд признал оскорбляющей честь и достоинство Александра Лукашенко фразу «Приди и скажи, что ты против, чтобы за твой счет кто-то ездил в Австрию отдыхать, кататься на лыжах, жить в свое удовольствие», напечатанную в листовке, которая распространялась накануне акции протеста предпринимателей. Находясь за решеткой, Валерий Левоневский продолжал борьбу за свои права и права других осужденных. Предприниматель неоднократно проводил длительные голодовки, за что неоднократно помещался в штрафной изолятор и получал несправедливые взыскания со стороны администрации колонии. Левоневскому запрещали встречаться с семьей, получать передачи и покупать продукты в тюремном магазине. В декабре 2005 года Левоневского не отпустили из колонии даже на похороны отца. Информацию о голодовке верующих бывший политзаключенный воспринял с энтузиазмом. «Это правильное решение, – заявил он. – Нужно поддержать людей, которые сражаются за свои идеалы». (more…)
Можем ли мы победить?
Да, есть. Рассмотрим варианты.
1. Силовой захват.
На любую попытку силового захвата христиане отвечают очень просто – мы становимся в круг и молимся. Мы не будем отстреливаться, не будем драться. Мы просто закрываем двери и молимся. Когда они (кто бы это ни был, ОМОН, спецназ и т.п.) взламывают двери, они смогут силой вынести нас из здания церкви и развести по соответствующим местам, на Окрестина ли, в Жодино ли, или куда там еще. Большая часть продолжит голодовку и в камерах. (more…)
Уладзімір Мацкевіч адказаў на тэлефонныя званкі слухачоў
– Прывітанне. Я Ігар Бараноўскі, рэдактар газеты “Царква”, таксама актывіст грамадзянскага сектара на Берасцейшчыне з пачатку 90-х. Ну, вось у мяне такое пытанне: вось зараз адбылося, скажам, чарговае размежаванне нашай апазіцыі. Ці не лічыце Вы, што на гэты раз падзел адбыўся ў стаўленні да беларускасці: адны - АГБ, КГБ і сацыял-дэмакраты, прыхільнікі Казуліна - арыентаваныя праеўрапейскія беларусы, а другія - прыхільнікі Мілінкевіча, БНФ - так сказаць, беларускія заўзятары. Што б Вы сказалі наконт гэтага падзелу?
Уладзімір Мацкевіч: – Я думаю, што ў Вашых словах ёсць нейкае зерне рацыянальнасці, але ж яно, гэтае зерне, статыстычнае. Калі мы возьмем такое размеркаванне людзей ці іх погляды на прыкладзе вялікага мноства і раскладзем там прыхільнікаў туды і сюды,то пэўная, не пераважная, але ўсе ж такі большасць з іх сапраўды падпадае пад тыя размежаванні, пра якія Вы гаворыце. Хаця мне падаецца, што гэта не галоўнае і не істотнае ў гэтым размежаванні. Там ёсць больш глыбокія разыходжанні. Больш таго, адзінства ў апазіцыі не было - была бачнасць. І ўсе гэтыя разумныя людзі ўсведамлялі і бачылі, што проста вымушаны былі пагадзіцца з-за недахопу рэсурсаў, часу і гэтак далей… Сапраўднай еднасці не было ні ў 2004 годзе, ні ў 2005 на Кангрэсе. Ну, і нават на саміх сакавіцкіх падзеях таксама не было еднасці. І толькі апантаныя, заўзятыя людзі, якія прагнулі цудаў, а не імкнуліся дамагчыся перамогі сталай, штодзенай, шэрай працай, яны памыляліся па ўласнай ініцыятыве, бо бачылі не тое, што ёсць, а тое, што хацелі. (more…)
Уладзімір Мацкевіч адказаў на тэлефонныя званкі слухачоў
Напачатку крыху Вашай біяграфіі для слухачоў Свабоды. Уладзімір Мацкевіч нарадзіўся 50 гадоў таму ў Іркуцскай вобласці ў сям’і, якую дэпартавалі з Заходняй Беларусі. Закончыў факультэт псіхалогіі Ленінградскага універсітэта. Філосаф, працаваў паліттэхнолагам у розных расійскіх рэгіёнах. У Беларусі стала жыве ад 1994 года. Удзельнічаў ў стварэнні ХАРТЫІ 97, Агенства гуманітарных тэхналогій, іншых грамадскіх і палітычных праектаў. Шмат намаганняў прыклаў дзеля рэфармавання сістэмы адукацыі ў краіне. Што Вы лічыце патрэбным дадаць да гэтай даведкі, спадар Уладзімір? Напрыклад, колькі слоў пра свае стасункі з хрысціянскім асяродкам…
Уладзімір Мацкевіч: – Спачатку я хацеў бы трохі паправіць. Я не працаваў паліттэхнолагам у расійскіх рэгіёнах. Я ўсё ж такі метадолаг, і мы рабілі хутчэй розныя такія мерапрыемствы, якія развіваюць галіны дзейнасці. (more…)
S.A. Matskevich
The latest period of the history of civic education in Belarus is already over 10 years old. In fact, 2006 was a year for reviewing and assessing the results of the activity conducted by our educators and all those involved in the process, as the results of civic education become clear in a real, active situation, when citizens can be expected to show their civic qualities. Also being assessed are the results of the reflection and thinking of those formulating and implementing the aims of civic enlightenment. These reflecting subjects might be politicians, political analysts, leaders of governmental and non-governmental organisations, as well as the teachers and educators themselves. Thinking cannot permit any self-deception and lies. Reflection and thinking based on objectives and assumptions that derive from unreliable values and logic will produce false conclusions, and therefore errors in implementation. Erroneous reflection conducted in the past paves the way for mistakes to be repeated in the future, means the aims of civic education are unachievable, and results in them being ousted by slogans, ideologems or myths. (more…)
These days, the peaceful co-existence of diverse elements in Belarus has become practically impossible. An OMON officer uses a club to clear the square of young people because they subscribe to different political viewpoints; drunken hooligans beat up citizens on the underground simply because they are from a different area of town; Christians are forbidden to pray in their own church because they hold divergent beliefs… One group of people is always different in some way from the next, and all you need to do is to guess which of these will sooner or later, try to ‘wipe you out’… Or will you perhaps try to wipe them out first? (more…)
Сегодня мирное сосуществование разного в Беларуси стало практически невозможным. Омоновец дубиной выгоняет с площади молодежь потому, что они придерживаются иных политических взглядов; пьяные хулиганы избивают граждан в электричке за то, что они отличаются от них местом проживания; христианам запрещают молиться в собственном храме, потому что те верят по-другому… Одна группа людей всегда чем-то разниться от другой, и вам остается лишь выбрать тех, кто вас рано или поздно «зачистит». Хотите попытаться зачистить их первыми? (more…)
Информационное поле
Сообщения о голодовке были практически сразу размещены порталами tut.by, svaboda.org, nn.by. В них делался акцент на фактической составляющей события: описание проблемы, ссылка на нарушение норм международного права, комментарии основных действующих лиц.
Отдельной строкой отмечалось, что к голодовке присоединился известный политолог В.Мацкевич. Это, по-видимому, усиливало информационную привлекательность события для СМИ.
В дальнейшем, упоминания в сводках о Мацкевиче исчезли, а его место заняли официальные представители церкви «Новая Жизнь», а также «оппозиционные активисты» такие, как Шеин. Однако фигура Мацкевича получила самостоятельную значимость, что выразилось в его участии в форуме svaboda.org и интервью, данных радио Полония и Deutsche Welle. (more…)
В протестантской церкви «Новая жизнь» на окраине Минска седьмой день голодают верующие. Один из участников голодовки белорусский политолог В. Мацкевич. Что подтолкнуло его на этот шаг и как он оценивает перспективы акции
К членам минской общины присоединились единоверцы из других белорусских местечек и городов, сегодня число голодающих приблизилось к полутора сотням. Верующие требуют оставить за ними право пользоваться молельным домом, власти утверждают, что здание числится в городских документах коровником, и приказывают освободить помещение. (more…)
Радыё Свабода
Гэтую ноч разам зь вернікамі суполкі “Новае жыцьцё”, якія працягваюць галадоўку ў будынку царквы, правёў і вядомы выкладчык, палітоляг Уладзімер Мацкевіч. Ён далучыўся да галадоўкі і сёньня ў нашым ранішнім эфіры, сярод іншага, адказаў на пытаньне, чаму гэтая акцыя называецца пост-галадоўка.
(Мацкевіч : ) “Пост - гэта тое, што тычыцца чалавека і Бога. Гэта мы робім для сябе, каб падрыхтвацца для малітвы , размовы з Богам. Мы спадзяемся на Бога, на божую дапамогу. А галадоўка гэта таксама адмаўленьне ад ежы, але яна нясэ сэнс пратэсту. Мы пратэстуем супраць несправядлівасьці ўладаў, супраць таго, што беларусы пазбаўленыя свабоды сумленьня і ня могуць вызнаваць сваю веру ў сваёй царкве, сваёй уласнай маёмасьці, якую яны набылі законна. Удакладню: тыя, хто далучыліся да паста -галадоўкі, адмовіліся ад ежы наогул, п’юць толькі ваду.”
Свой асабісты крок Уладзімір Мацкевіч, які належыць да рэфармацкай (кальвінісцкай) царквы патлумачыў матывам салідарнасьці з пратэстанцкімі цэрквамі ў Беларусі, якія зазнаюць усё большы ціск уладаў.
На сайце Радыё Свабода адбылася онлайн-канфэрэнцыя з лідарам Рушэння Уладзімерам Мацкевічам.
Заўтра, ў чацьвер, 12 кастрычніка, ад 11.00 да 12.00 Уладзімер Мацкевіч будзе размаўляць са слухачамі Свабоды па менскім тэлефоне (8-017) 290-39-52. Пытаньні яму можна задаваць і загадзя: на кругласутачны тэлефон-аўтаадказьнік (8-017) 290-39-52. Іх можна дасылаць таксама праз SMS (391-22-24) ці электронную пошту (rferl.minsk@gmail.com)
Калi у Беларусi можа пачацца эканамiчны крызiс?
З таго, што мне вядома, ніякіх падставаў для эканамічнага крызісу няма. Калі ён пачнецца – не ведаю. Могуць быць пэўныя эканамічныя цяжкасьці з нагоды скарачэньня паставак нафты і газа – гэта так. Эканамічная палітыка рэжыму непрадбачлівая, а сытуатыўна-каньюнктурная. Даўно была зразумела нашая энэргетычная залежнасьць ад Расеі. Гэта стварае пэўны перакос гаспадаркі, эканамічную небясьпеку. Рэжым і ў эканамічным жыцьці кіруецца не розумам, а інстынктам самазахаваньня. Так і зараз. На надышоўшую энэргетычную небясьпеку ён адказвае пошукам альтэрнатыўных крыніцаў на Блізкім Усходзе, ці нават у Вэнэсуэле. Лепш позна, чым ніколі. Гэта паспрыяе аздараўленьню эканомікі, выпраўленьню застарэлых хібаў. (more…)
попытка понять
Вчера прошел четвертый день поста-голодовки в здании церкви “Новая жизнь”. Среди участников – мой друг Денис Гиль, мой друг и учитель Владимир Мацкевич, пастора и прихожане протестантских церквей. Приходим их навестить и поддержать, приношу газеты и распечатки из Интернета с новостями о них. В просторном здании бывшего коровника, в одном из концов – деревянное возвышение, сцена, на ней – матрасы и одеяла. Далеко от нее, в противоположном конце зала, кружком сидят люди, участники поста, оживленно разговаривают. Между ними пространство заполнено длинными рядами стульев. Усиленные акустикой доносятся голоса, говорят что-то о посте и голодовке, рассуждают об их совместимости. Действительно, не простой вопрос… (more…)
У сераду 11 кастрычніка на сайце Свабоды адбудзецца онлайн-канфэрэнцыя з мэтадолягам і філёзафам Уладзімерам Мацкевічам. Задаць яму свае пытаньні вы можаце ўжо цяпер на старонцы нашага форуму svaboda.org/forum
Уладзімер Мацкевіч – аўтар шматлікіх артыкулаў, кнігі “Насуперак відавочнаму”, стваральнік сайту “Дыярыюш Рушэньня” www.worvik.com. Цяпер Уладзімер далучыўся да галадоўкі вернікаў-пратэстантаў суполкі “Новае жыцьцё”. Гэтак вернікі дамагаюцца абараніць будынак сваёй царквы, які яны павінны вызваліць паводле рашэньня суду.
Пост и голодовка очень разные вещи. Совершенно разные. Между ними настолько мало общего, что сейчас мы существуем как бы одновременно в двух мирах.
Голодовка это такая форма протеста, когда люди своими действиями показывают, что предпочитают умереть, чем жить с той несправедливостью (бедой или проблемой), против которой протестуют. Т.е., люди предпочитают жизнь, но не вообще, а только такую жизнь, когда удовлетворены их требования.
При голодовке люди требуют чего-то от других людей.
Причем, требуют очень многого, вот хотя бы три группы требований:
– Голодающие требуют удовлетворения выдвинутых требований;
– Голодающие требуют внимания к себе;
– Голодающие требуют сочувствия, понимания, сопереживания.
Первое – всякий раз разное. А второе и третье одинаково в любой голодовке.
Как правило, это невыполнимые требования. Причем, первое выполнить легче всего. Если протестуют не сумасшедшие, то выдвигают, чаще всего, вроде бы, вполне выполнимые требования. Вот как у нас! Совсем не трудно выполнить те два требования, которые выставлены: 1. Пересмотреть решение о принудительном изъятии здания. 2. Разрешить перепрофилирование здания в культовое. (more…)
A fast and a hunger-strike are very different things. Entirely different. They have so little in common that we now seem to be in two separate worlds.
The hunger-strike is a form of protest used by people when they want to show by their actions that they would rather die than live with the injustice (misfortune or problem) against which they are protesting. That is to say, these people would prefer to live, but only to live a life that satisfies their requirements of it.
By going on a hunger-strike, people are demanding something of others. Their demands may be very great, but broadly fall into three categories:
- The hunger strikers insist that their demands are satisfied;
- They demand attention;
- They demand sympathy, understanding and compassion. (more…)
Сегодня, 6 октября, в здании церкви состоялась пресс-конференция на тему: «Восстановление справедливости по отношению к церкви «Новая жизнь». В ней приняли участие: старший пастор церкви Вячеслав Гончаренко, администратор церкви Василий Юревич, юрисконсульт церкви Сергей Луканин, а также юрист «Церкви Иисуса Христа», специалист по вопросам религиозной свободы Дина Шавцова.
В выступлении Сергея Луканина был изложен юридический комментарий событий, произошедших в церкви за последний год с того момента, как в августе 2005 года Мингорисполком лишил церковь права пользования землей. Пастор церкви Вячеслав Гончаренко озвучил заявление церкви, в котором изложены основные требования верующих: отмена незаконного решения Мингорисполкома о лишении церкви земли и здания; разрешение перепрофилировать здание церкви в культовое. В частности, в заявлении отмечается: «Если власти будут продолжать игнорировать наши требования и начнут действовать агрессивно – в этом случае мы оставляем за собой право несанкционированных публичных выступлений». (more…)
(Валер Карбалевіч: ) “Досьвед каляровых рэвалюцыяў у Югаславіі, Грузіі, Украіне, Кыргызстане стаў падставаю для вызначэньня пэўных заканамернасьцяў, правілаў, канцэпцыяў разьвіцьця грамадзкіх працэсаў, ролі й значэньня масавых вулічных акцыяў. Па-першае, гэта аўтарытарны рэжым, які пазбаўляе народ магчымасьці выказаць сваю волю, адсутнасьць дэмакратычных мэханізмаў для адстойваньня людзьмі сваіх інтарэсаў. Па-другое, гэта падтрымка Захадам, найперш ЗША, дэмакратычных пераменаў. Здавалася б, усё ясна і зразумела.
Аднак апошнім часам у розных краінах адбыліся падзеі, якія патрабуюць унесьці сур’ёзныя карэктывы ў гэтыя канцэпцыі. З аднаго боку, джынсавая рэвалюцыя ў Беларусі вясной гэтага году не адбылася, бо вулічныя акцыі былі недастаткова масавыя.
Зь іншага боку, апошні час адбыліся масавыя выступленьні людзей у розных краінах, якія выпадаюць з адзначаных вышэй трэндаў. У Мэксыцы дасюль працягваюцца пратэсты левых палітычных сілаў, якія выступаюць з антыамэрыканскіх пазыцыяў і патрабуюць, каб іхнага кандыдата прызналі прэзыдэнтам. Колькі месяцаў таму ў Францыі студэнты правялі масавыя маніфэстацыі й змусілі урад задаволіць іхныя патрабаваньні ў сацыяльных пытаньнях. І вось цяперашнія падзеі ў Вугоршчыне.
Гэтыя краіны, ва ўсялякім разе Францыя і Вугоршчына, несумненна, зьяўляюцца дэмакратычнымі. Тым ня менш, калі тысячы людзей выходзяць на вуліцы, то гэта, мусіць, значыць, што нармальныя дэмакратычныя каналы й мэханізмы не спрацоўваюць. Дык якія дзейнічаюць трэнды, што спрыяюць масавым вулічным пратэстам з палітычнымі патрабаваньнямі?” (more…)
[Powered by WordPress.]
24 queries. 0.394 seconds
