
Інфармацыйна-аналітычны бюлетэнь “За свабоднае веравызнаньне” №№ 5 і 6, 2005
Апошнім часам неаднаразова даводзіцца чуць, што ў беларусаў ёсць традыцыйныя рэлігіі і нетрадыцыйныя – запазычаныя ў кагосьці і таму несвойскія, нават у чымсьці шкодныя, бо аддаюць беларусаў пад уплыў іншых культураў.
Калі пасьлядоўна трымацца такой думкі, тады прыйдзецца прызнаць, што ўсё хрысціянства на Беларусі нетрадыцыйнае, бо не ўзнікла тут, а прынесенае звонку. Больш таго, прынесенае ворагам, які захапіў Полацак — наш традыцыйны палітычны і культурны цэнтар. Мы не маем дакладных зьвестак пра тое, наколькі гвалтоўна распаўсюджвалася хрысціянства кіеўскімі князямі па землях крывічаў, дрыгавічаў і радзімічаў. Вядома толькі, што яшчэ шмат стагоддзяў хрысціянства і паганства суіснавалі разам у нашых мясьцінах. Можа не ўсюды, дзе зніч гарэў, было чуваць званы, але ж у званы званілі адны, а зніч падтрымоўвалі іншыя. Паганства суіснавала разам з хрысціянствам, а ў хрысціянстве суіснавалі разам усходні і заходні абрады. Такім чынам закладвалася яшчэ адна традыцыйная рыса ў будучых беларусаў – талерантнасьць. Час ад часу гэтая талерантнасьць парушалася, аб чым сьведчыць, напрыклад, гісторыя трох віленскіх пакутнікаў, але ж гэтая гісторыя сьведчыць і пра тое, што нават у сярэдзіне 14 стагоддзя сярод паплечнікаў вялікага князя Альгерда былі нехрышчаныя славяне, схільныя да пераходу ў хрысціянства. І былі заўзятыя прыхільнікі паганства, якія не маглі дараваць такой здрады. Таму больш зразумела, калі прыхільнікі паганства спасылаюцца на традыцыйнасьць, чым калі пра гэта спрачаюцца хрысціяне розных адгалінаваньняў і дэнамінацыяў.
от 16.09.2005 г. Минск, Беларусь
Заместитель министра МВД, генерал милиции Виктор Филистович обещал лично урегулировать конфликт, возникший между церковью «Новая жизнь» и Мингорисполкомом. Об этом он сообщил 15 сентября за несколько часов до запланированного похода к мэру.
[Powered by WordPress.]
24 queries. 0.226 seconds