
- Это что?
- Это наша революция.
- Аффигеть – дайте две.
Часть 1.
Аффигеть.
Да, весела и неказиста жизнь беларусского революциониста…:).
Казалось бы, наша революционная элита изжила себя за какую-то неделю.
Начиная со шпионских игр 19-го числа на Октябрьской площади – когда рядом с площадью стояли ребята из личной армии президента под названием СОБРовцы (нет, чтобы СОБРыки или СОБРята) и передвижные станции для глушения сигналов сотовой связи, а «великие беларусские революционеры» не собирали народ на площади, а ждали, пока народ сам соберется, и самоорганизуется заодно – и оканчивая эту эпопею борьбы за свободу взятием «Бастилии» на улице Окрестина.
Какие полководцы в стране погибают, эх.
Это и было началом и концом «Джинсовой революции». (Какой цвет имеет тряпочка под названием Джинс? Такой же, как и хлопок.) Революции длиной в неделю. Революции ткани для рабочих. Революции грязной одежды, грязных технологий и грязной политики.
Что самое странное, этот прецедент создали сами люди. Люди, которые устали от постоянного гнета и финансовых поборов государства. Государства, которое должно защищать народ, холить и лелеять его. И от главного «гаранта» конституции - Президента. (Мне под такую гарантию даже в банке «Солидарность» кредит не дали бы.)
Люди под страхом открытия огня при появлении на Октябрьской площади все же собираются там – вот оно и бесстрашие загнанного в тупик народа. А нет ведь никого страшнее, чем голодный мужик с вилами: никогда не знаешь, что он может вытворить. Лидеры, которые уже давно должны были организовать все на площади: палатки, горячее питание громкоговорители и т.д., – стоят два с половиной часа на Площади Победы и сопли жуют. (В засаде.) Боялись, что их первыми заберут в милицию. А победы так и не свершилось.
Лидеры под любым страхом, даже смерти, не просто должны, а обязаны быть впереди и вести ЗА СОБОЙ народ, а не плестись в(_!_)зади толпы. (Спрашивается: какого банана тогда выдвигаться в президенты, если ты боишься? Особенно в нашей стране, которая объявлена «Корпоративным государством».)
На этом, не имея яркого лидера, за которым пошел бы весь беларусский народ – а имея просто символ «Единого» – революция и закончилась.
И вот после всего этого шороха, наведенного по всей Европе, миллионы телевизоров показали, как в Беларуси борются за демократию. Причем везде это было показано по-разному. В Беларуси показывали пьяных наркомано-отморозков, берущих деньги за простой на площади. В Польше показывали предводителя толпы, местного Че Гевару Милинкевича, и как он круто заводит толпу. (И ведет за собой народ, однозначно.)
Я сам был на площади каждый день и кроме «Жыве Беларусь» ничего внятного понять не мог: что это даст и что изменит?
Короче говоря, эта попытка неподготовленных лидеров захватить власть без четкого плана и стратегии НЕ УДАЛАСЬ.
Часть 2.
Дайте две.
«Штаб Аляксандра Мілінкевіча даказаў сваю эфектыўнасць і падрыхтаваны да далейшай працы. Да такой высновы прыйшлі ўдзельнікі пашыранага пасяджэння Штаба, якое адбылося 17 красавіка ў Мінску з удзелам кіраўнікоў рэгіянальных структур».
В чем заключалась эффективность?
В незнании что делать?
В нежелании управлять народом?
Если бы в тот вечер, когда Милинкевич призвал расходиться по домам, я ночевал в городке, то недолго думая взял бы кол и прямо на месте привел бы приговор в исполнение. Как ребята это выдержали, ума не приложу. Такого плевка в сторону народа я от него не ожидал.
- Наша мэта застаецца ранейшай – змена існуючай улады і вяртанне Беларусі на шлях дэмакратычнага развіцця, - адзначыў у сваім выступе лідэр аб’яднаных дэмакратычных сіл Аляксандр Мілінкевіч.А что конкретно он сделал для этого?
Пошел на переговоры с властями во время палаточного городка?
Помнится сделали только музыку тише после 23.00, чтобы своей революцией не мешать рабочему классу выспаться перед очередным рабочим днем.
Где было гражданское неповиновение, с которого и начинается революция?
Оно было днем, когда включали громко музыку и скандировали.
ВСЁ.
А такая мэта есть и у других людей. Умных людей. Которые, по крайне мере, знали, как управлять народом и предлагали свою помощь. Но проблемы негров царя не волнуют. Ми сами с усами.
- Штаб працягвае сваю працу. Усе пацярпелыя ад рэпрэсій атрымліваюць неабходную дапамогу. Удакладняецца ступень удзелу прадстаўнікоў улады, уцягнутых у разгортванне махавіка рэпрэсій. Таксама перад Штабам стаіць задача масавага інфармавання грамадзянаў Беларусі аб тым, што сапраўды адбылося ў Мінску 19-25 сакавіка, - паведаміў кіраўнік Штаба Сяргей Калякін.
А зачем нужно было подставлять народ?
Зачем было оставлять молодежь одну на площади?
Зачем говорили, что молодежь сама решила установить палаточный городок?
Почему не могли взять на себя ответственность за его организацию?
Страшно?
Итог: получился эффект сливного бачка, в чем «Штаб Аляксандра Мілінкевіча даказаў сваю эфектыўнасць…». То есть бачок набрал воды, а потом штаб во главе(?) с Единым нажал на кнопку и народ слили.
А теперь помогают репрессированным.
- Упершыню міжнародная супольнасць атаясамлівае Беларусь не з рэжымам, а з дэмакратычнай альтэрнатывай у асобе Аляксандра Мілінкевіча і шырокай дэмакратычнай кааліцыяй.
Ну, это просто прямо как у нас: нет прекраснее и мудрее, чем предводитель страны.
Так и там: они просто не знают всей ситуации, а представляют ее себе стараниями лоббистов проекта «Единый». Так и появился прекрасный белый лебедь Ми на фоне гадкого утенка Лу в стране под названием «Синеокая Беларусь».
Значит теперь: Аффигеть – дайте вторую революцию.
Давайте наступим на те же грабли второй раз. Я даже могу показать место, где они лежат, чтобы по новой к ним не идти. А то только время и деньги доноров зря потратим.
Но вот …
Кто захочет болеть геморроем второй раз?
Или раком?
Так зачем повторять старые ошибки?
Предлагаю всей нашей звёздной элите как минимум признать свои ошибки и уйти с политической арены.
Как максимум – «ВЫПИТЬ ЙАДУ».
20.04.2006
Kyrios
(потому что доучиться хочу)
[Powered by WordPress.]
25 queries. 0.327 seconds
Varjat :
Красавік 21st, 2006 at 3:11 pm
Ну так, згодны. Паліваць з высокай калакольні ўмеем. І сваіх, і чужых. Артыкул зьявіўся 20.04.. Хіба 28.03 усё было не так?.. Але ладна. 3 тыдні - ня той тэрмін, за які заціхаюць такія падзеі як выбары і рэвалюцыя.
Але да чаго гэта я?.. Ах да.. Мае веды эканомікі ў прынцыпе базуюцца толькі на курсах, што чытаюць у тэхнічнай ВНУ ну і не без уплыву СМІ і аналітычных атрыкулаў у інтэрнэце, таму пакідаю за сабою права на памылку. Але думка назрэла наступная: цяперашняя эканамічная сітуацыя у краіне “на грані грандіозного шухера”.. Расія даўно маша шашкай, што за газ і нафту тым ці іншым чынам прыдзецца расплаціцца. Ну што гэта для эканомікі краіны значыць - напісана усюды і не па адным разе. Плюс усялякія нюансы кшталту камандных метадаў кіраваньня (памойму па гэтай сцежцы прайшло нямала краін і вынік вядомы) і г.д. несупынна вядуць краіну у ступар.
А цяпер, увага, пытаньне: мяняецца улада на якую хочаце (”ультрадэмакратычную”, “ультрафашысцкую”, “ультраліберальную”) і што нас чакае? Правільна. Той жа самы ступар. І што будзе з уладаю? Првільна! Зкінуць і заменяць на Віктара Лукашэнка ці ціпа таго.
Ну можа зутрыраваў троху, але будзь я Мілінкевічам, Казуліным, Пазьняком, Мацкевічам (а чаму і не?) - станавіцца каля руля менавіта цяпер і зараз я б не хацеў. Палітык, які будзе выступаць за ўваход у склад РФ цяпер нікому ня трэба, а любы іншы (нават Лукашэнка) ужо на 46 даляраў за газ не дамовіцца. Памойму нават на гэтым жа сайце у адным з аналітычных атрыкулаў пісалася што кошт 70 уе становіць колам усе прадпрыемствы.. :-/ Ну няхай і ня 70, але 100 паставіць дакладна.
І вось тут трэба адчуць розьніцу: 19-25-га на плошчы былі не “мужыкі з віламі”, а ўсё ж неякі аналаг “дзекабрыстаў”. А вось калі крызіс стукне па башке кожнага, тады выйдуць і “мужыкі з віламі”. І будзь я Мілінкевічам (ці хоць Іісусам Хрыстом), я б не хацеў бы каб гэтыя мужыкі выходзілі супроць мяне.
Можа гэта ізноўку будзе трактавацца як страх, але я б пачакаў, пакуль цяперашні рэжым сам ляснецца ў яму, якую ён выкапаў.. І думаю што чакаць засталося ня шмат. А за гэты час куды карысьцей пасядзець і панапісваць праграммы пра тое, як дастаць краіну з гаўна. Дэмакратыя, хрысьціанскія каштоўнасьці - гэта канешне ўсё крута, але на хлеб іх не намажаш. І калі разам з высокімі матэрыямі не клапаціцца аб тых, каму гэтыя высокія матэрыі замяняе “чарка і шкварка” - дык плошчы не апусьцеюць.
Падагульню: Можа ўсё ж Мілінкевіч зразумеў гэта і не стаў рабіць памылкі?
Kyrios :
Красавік 21st, 2006 at 4:15 pm
2Varjat
А ты не задумывался что повышение цены за газ может пойти на пользу?
По крайне мере меньше денег будет оседать в кормане той же управделами.
А что придется закрыть убыточные предприятия. Так это хорошо.
Зачем государству баласт?
Продаст заводы, начнется реорганизация или реструктуризация предприятий. Придется выпускать конкурентоспособную продукцию. Заваевывать рынки и т.д. А то все предприятия у нас в тепличных условиях. Типа “Купляйце Беларускае” конечно будем покупать, когда на рынке нет конкуренции(нет выбора) и просто не выгодно ввозить конкурирующий товар. Его пока растаможишь и заплатишь госпошлину, так его цена 2-3 раза больше беларуского товара становиться. Хотя изначально была ниже по стоимости.
В конце концов надо же когда нибудь начинать.
Политика Лу и держиться на том что он платит народу за выход на работу, а не за работу.
ЭТО ПЛЮС.
А минус в том что одиноким бабушка действительно придется платить больше.
Varjat :
Красавік 21st, 2006 at 5:40 pm
На 180% згодны! Але ж вопыт Польшчы і Ўкраіны паказвае, што сам факт зьмены ўлады на “дэмакратычную” зусім не зьяўляецца гарантам таго што на наступны дзень на краіну пасыпяцца вагоны інвістыцыйных баксаў. Трэба прайсьці перыяд.. ну назаву яго “стабілізацыі”.. той перыяд, калі заканадаўства будзе прыводзіцца ў парадак, атточацца рычагі кіраваньня і інвестары змогуць атрымаць пэўныя гарантыі. На сёнешні дзень адзін з мінусаў - адсутнасьць стабільнай заканадаўчай базы: сёньня ты заключаеш няпэўны кантракт з дзяржаваю, заўтра выходзіць указ аб прычапленьні да цябе 3-х калгасаў, а на пасьлязаўтра - дэкрэт, па якім цябе можна пасадзіць на 10 год з канфіскацыяй.
Але гэты перыяд стабілізацыі доўжыцца не 2-3 дні, а мінімум 2-3 гады (у самым супер-пупер-клёвым выпадку).
Улічым таксама што інвестыцыі у першую чаргу пойдуць у прыбытковыя галіны, а калгасы ніхто не кінецца падымаць, і фермеры як грыбы расьці самі па сабе не пачнуць. Пэўны час кіраўніку (калі ён не авантурыст) прыйдзецца усё ж трымаць ўсё на гэтыкім жа ўзроўні з усімі выцякаючымі наступствамі.
Таму трэба разумець: павышэньне цаны на газ пойдзе на карысьць у цяпершні момант (калі прэзідэнт - Лукашэнка), тамушто ўсё нарэшце зрушыцца з мёртвай кропкі. Тут альбо рэформы рынкавыя пачынай (што аслабляе уладу і ўплыў дзяржавы), альбо глядзі як усё рассыпаецца і едзь хавайся ад Гаагскага трыбуналу.
Але з другога боку: калі б Мілінкевіч (дапусьцім) зрабіў усё як трэба і прыйшоў да ўлады што яго чакала б? Апроч “..придется закрыть убыточные предприятия. Так это хорошо. Зачем государству баласт?” і праблем у выглядзе пайрай сотняў тысяч “безпрацоўных”, якія яшчэ тыдзень таму хадзілі на працу рабіць музейныя экспанаты, атрымлівалі дацыраваныя заробкі і баяліся згубіць працу, а цяпер могуць спакойна сядзець на кастрычніцкай плошчы не хвалюючыся ні за заробак, ні за працу, мы атрымаем яшчэ клёвы бонус у выглядзе коштаў на газ і на нафту. Добра нам з вамі - мы разумныя і ведаем што “дзякуй” трэба казаць Лукашэнку. А чувачку, зволенаму з Гарызонту ці МАЗу, за тое што ён быў “баластом у государства” цяжка будзе давесьці што вінаваты не Мілінкевіч. Бо пры Лукашэнку ён меў працоўнае месца і заробак, а пры Мілінкевічу ня мае ні тога, ні другога.
А цяпер куды лепшы сцэнар, які на мой погляд выразна бачыць Мілінкевіч, і не бачыце вы: чакаем, пакуль кошты на газ і неабходнасьць рэформ высыпаецца на Лукашэнка. Працоўны, які маліўся на стабільнасьць, застаецца без датацыяў. Грыміць гром і ён крэсьціцца. Лукашэнка пачынае рэформы (мае б словы, ды богу ў вушы), альбо не спраўляецца з сітуацыяй (там ужо проста акцыямі пратэсту кшталту 19-га не абыдзецца (пра мужыка з віламі ужо гутарылі)) - і ў любым выпадку рассыпаецца на тысячы кавалачкаў. народ гэта бачыць і зваліць віну яму будзе няма на каго, і тут зьяўляецца Мілінкевіч (ці любы другі чорт) і пачынае рабіць усё што было апісана вышэй.
Заўважу, што дадзены рух не малую ролю надае маральным праблемам. І па маім сцэнары мы губляем у тэрмінах іх рашэньня. Але куды горш будзе прыйсьці да ўлады з лозунгамі дэмакратыі, пакінуўшы пры гэтым частку насельніцтва без сродкаў на існаваньне. Тады ўжо пра дэмакратыю, хрысьціянства, пра беларускую мову і культуру можна будзе забыцца. Бо гэтыя каштоўнасьці ў пірамідзе патрэбаў чалавека стаяць вышэй за ежу і адзеньне.
Бонд :
Красавік 21st, 2006 at 6:22 pm
Выскажу свою точку зрения. Если все, кто вышел на площадь 19-го и после “декабристы”, то Милинкевич в таком случае Трубецкой. Помните? По сценарию декабристов он должен был возглавить восстание и стать будущим диктатором. Вместо этого Трубецкой банально струсил и на Сенатскую пл. Петербурга не явился.Далее. Чтобы делать революцию, пусть даже бархатную, джинсовую в стране должны быть РЕВОЛЮЦИОНЕРЫВ окружении Милинкевича таких нет. Там есть бизнесмены от политики вроде Вечерки,Лебедьки,Калякина, есть публика помельче, но революционеров там нет.Далее, для революции требуется “авангард”- партия, движение,ведомые лидерами, в основе которых мощная идеология. Вы знаете “авангард” коалиции “10+”? Что это такое вообще “коалиция”.Кто-нибудь видел когда-либо за ними силу в лице многотысячных толп сторонников? Лично я не видел ни в 2001-м под крышей “5+”,ни сейчас. А посему считаю, что за этими господами один сплошной “пиар”,да 2-3 тысю сторонников по республике.А идеология? Нам говорят есть, даже что-то написали. Ну,и что дальше? Кого эта “идеология”,программа перемен объединила, собрала, сплотила? Бесспорно, кого-то сплотила. НО в целом - пшик. Что такое было события на площади? Что делали в это времы “руководители” этой “джинсовой” революции. Ответ многие знают и без меня. В таком случае я прихожу к банальному выводу, что одна и та же публика, но под разными вывесками сыграла свою избирательную кампанию 2001 и кампанию 2006. Выигрыш как цель не ставился в принципе. (Они же не конченые идиоты, смею вас уверить.)Что же тогда было? Ребята отбывали номер под названием “борьба со злачынным рэжымам”, попутно зарабатывали (пардон, отрабатывали, отмывали) деньги. Говорят некоторые очень неплохо заработали. А кому-то просто кинули подачку в виде 200 долларов. Мол, спасибо, встретимся на барикадах…через 5 лет.
Бонд :
Красавік 21st, 2006 at 6:29 pm
2 Варьяту. В переходный период от феодализма к капитализму демократии не было ни в одной стране мира и быть в принципе не может. Этому периоду соответствует этап в экономике- “дикого” капитализма, в политике - авторитаризм. Так что не стройте иллюзий на этот счет и попутно полюбопытствуйте в учебниках по истории.
)) С Вечеркой ли, с Лебедькой ли, с Милинкевичем во главе государства, все равно после т.н. “победы” буржуазной “революции” с понедельника на вторник демократия не установится. Хотя ее элементы безусловно.
Varjat :
Красавік 24th, 2006 at 2:35 pm
2 Бонд: памойму менавіта гэта я і казаў сваімі паэмамі. І ўсё ж не хацелася б каб за гэтым усім згубілася мая асноўная думка: вялікая верагоднасьць таго, што Мілінкевіч спецыяльна зліў перамогу, каб забясьпечыць больш натуральную зьмену улады і запятнаць цяперашні рэжым, а не сябе разам з “апазіцыяй” (нас з вамі - бо ў вачах народу апазіцыя гэта не тыя хто за Мілінкевіча, Пазьняка ці Мацкевіча, а той хто супроць Лукашэнкі). Карацей, калі гаўну суджана здарыцца - няхай яно здарыцца пры Лукашэнку.
Бонд :
Красавік 24th, 2006 at 3:29 pm
Не понял, что значит “Милинкевич специально слил свою победу”? Это вы с пасхи не опохмелились? Даже по соцопросам, включая того же Манаева Лукашенко одержал победу в 60-63% голосов + 20 приписали. Так при чем здесь победа Милинкевича? У вас расхождение с фактами. Милинкевич побежденный. И он представляет коалицию “10+”, то есть определенных людей, мнящих себя политической оппозицией, которых Лукашенко бил и бить будет (и электорально и физически).:))
Varjat :
Красавік 24th, 2006 at 4:06 pm
Ну 60-63% - яно можа й так, але з вашых вуснаў гучыць не пераканаўча.. Хацелася б там агрументацыю. Я кіруюся тым, што пачуў у СМІ і ад Мілінкевіча на плошчы. І тым, і дугім давяраць на 100% ня варта. Але калі дзяржаўныя СМІ штодзень па 5 разоў на ілжы пападаюцца, дык Мілінкевіч пакуль асабіста мною заўважыны за гэтым ня быў. Можа сапраўды ганьба мне, але аўтарэтэт слова “Манаеў” для мяне такі ж, як слова “Пятровіч з 3-га паверху”. Не забываейма пра 30% датэрміновых галасоў (там вялікая частка студэнтаў, якія у большай сваёй частцы супроць Лукашэнка), зь якіх (наўскідку) няхай палова супроць. Адсюль - 63-15 = 48%. Ды і ўвогуле тэма марная.. Чорт іх цяпер разьбярэш каму верыць, а каму не.
У артыкуле вышэй гаворка была пра іншае, а менавіта, у 3-х словах, што апазіцыя “сцуко, сліла революцію!”, паказала сябе небаяздольнаю, неарганізаванаю, не накіраваную на перамогу. І памойму мне гэтым артыкулам хацелі данесьці, што ўсё ж можна было зрабіць усё клёва, але Мілінкевіч, скаціна такая, усё зліў, бо не паслухаўся разумных людзей.
А фраза “Милинкевич специально слил свою победу” значыць, што у гэтым быў глыбокі плян: пачакаць, калі 60-63% Манаеўцаў пагрузнуць па пояс у стабільнасьці, брацкіх адносінах, малых коштах на газ, і абвінаваціць у гэтым будзе няма каго, акрамя як Лукашэнка.